مهدى مهريزى و على صدرايى خويى
229
ميراث حديث شيعه
جملهء عالم همه نعمت ببين * ريخته از فيض ربّ العالمين از تجلّى جمال حق عيان * گشته چندين نعمت كون ومكان مخزن دل پر كن از اسرار دوست * مغز را حاصل كن وبنداز پوست عين « 1 » دل روشن كن از نور خدا * پس زبان بگشاى بر حمد وثنا شكر نعمتها به طاعت كن ادا * از عبادت يك زمان منشين جدا گر اداى شكر حق دارى هوس * راه أو بىشك همين را دان وبس اى سعادتمند ! به حكم نصّ كلام ملك علّام كه « وَاشْكُرُوا لِي وَلا تَكْفُرُونِ » « 2 » بر هر مؤمني كه طالب منصب سعادت ابدى وراغب خلعت عزّت سرمدي است ، ارتكاب اداى مراسم شكر آلاى الهى كه منتج وصول است به مثوبات نامتناهى ، واجتناب از كفران كه مثمر نقصان نعماء وتباهى است - چنانچه آيهء كريمهء « وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ » / « 3 » مشعر بدين معنى است - واجب ولازم است وچون يقين است كه نزول در حريم قربت ووصول به حرم وحدت كه مفيد علم يقيني است به حضرت منعم والا وملزِم اداى حق شكر نعماء ، والّا حدّ هر كس وياراى هر خس نيست ؛ چنانچه از مضمون ميمون تنزيل آسمانى كه « إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ » « 4 » مستنبط مىگردد واز اينجاست كه گفتهاند : نظم وليس جناب القرب إلّالأهله * وما كلّ إنسان بواديه يسرح در حريم قرب ، جز أهل دلان را راه نيست * هر كسى از وادى قربش از آن « 5 » آگاه نيست وآيهء كريمهء « وَقَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ » « 6 » كه نصّ صريح است بر قلّت سالكان
--> ( 1 ) . ف : چشم . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 152 . ( 3 ) . سورهء نحل ، آيهء 40 . ( 4 ) . سورهء قصص ، آيهء 56 . ( 5 ) . ف : - از آن . ( 6 ) . سورهء سبأ ، آيهء 13 .